Czy uczniowie Jeszua byli pierwszymi chrześcijanami?

📖 Dzieje Apostolskie 11,26 – co naprawdę mówi tekst?

„I stało się, że przez cały rok przebywali w zgromadzeniu i nauczali wielu. I w Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.”

To bardzo ważny werset — i często jest używany jako „dowód”, że chrześcijaństwo zaczęło się w Biblii. Z perspektywy biblijnej ten fragment wygląda jednak zupełnie inaczej, gdy przeczyta się go uważnie i w kontekście.

Kluczowe jest jedno pytanie: kto ich tak nazwał — i co to słowo wtedy znaczyło?

„Zostali nazwani” ≠ „nazwali się”

Tekst nie mówi, że uczniowie:

• przyjęli nową nazwę,
• określili swoją tożsamość jako „chrześcijańską”,
• stworzyli nową religię.

Forma bierna („zostali nazwani”) jasno wskazuje, że: 👉 to określenie zostało im nadane z zewnątrz, najprawdopodobniej przez mieszkańców Antiochii.

Uczniowie nigdy w Biblii nie nazywają siebie chrześcijanami.

Kontekst Antiochii: etykieta, nie tożsamość

Antiochia była miastem:

• pogańskim,
• grecko-rzymskim,
• znanym z nadawania przezwisk i etykiet grupom religijnym.

Słowo christianos:

• nie było terminem teologicznym,
• nie oznaczało „członka nowej religii”,
• znaczyło raczej: „ludzie od Chrystusa / Mesjasza”.

To była zewnętrzna etykieta społeczna, nie deklaracja wiary uczniów.

Co jest jeszcze ważniejsze: co robili uczniowie?

Jeśli w tym momencie „powstało chrześcijaństwo”, należałoby się spodziewać zmiany praktyki. Tymczasem nic takiego się nie dzieje.

Uczniowie nadal:

• chodzą do synagog,
• zachowują szabat,
• przestrzegają świąt biblijnych,
• identyfikują się z Izraelem,
• nie porzucają Tory.

Nie ma:

• nowego kultu,
• nowej struktury religijnej,
• nowego „Kościoła” w sensie późniejszym.

Co mówi sam Paweł?

Paweł:

• wielokrotnie nazywa siebie Żydem,
• mówi o „Izraelu Bożym”,
• uczestniczy w świątynnych rytuałach,
• nigdy nie mówi: „jestem chrześcijaninem”.

Gdyby „chrześcijaństwo” było nową, ustanowioną tożsamością, Paweł by to jasno zaznaczył. Nie robi tego ani razu.

Wniosek

Dzieje Apostolskie 11,26:

• nie opisują powstania chrześcijaństwa jako religii,
• nie ustanawiają nowej tożsamości teologicznej,
• nie odcinają uczniów od Izraela.

Opisują jedynie moment, w którym świat pogański nadał etykietę grupie żydowskich uczniów Mesjasza.

Chrześcijaństwo jako system religijny:

• powstało później,
• w innym kontekście,
• z inną teologią,
• i z inną tożsamością niż ta, którą mieli uczniowie Jeszui.